Łatwiej biec

Łatwiej jest uciekać
Zastępując ten ból czymś paraliżującym
Jest o tyle łatwiej iść
Niż samotnie stawić tu czoło temu bólowi

Coś zostało zabrane
Głęboko z mego wnętrza
Sekret który trzymałem w zamknięciu
Nikt nigdy nie może zobaczyć
Ran tak głębokich oni nigdy nie okazują
Nigdy nie odchodzą
Podobnie jak obrazki w mojej głowie
Odgrywane przez długie lata

Jeśli mógłbym zmienić ja
Odwróciłbym ból ja
Cofnąłbym każde złe posunięcie jakie wykonałem ja
Jeśli mógłbym
Wstać i przyjąć potępienie ja
Jeśli mógłbym zabrać cały wstyd do grobu ja
Chciałbym

Czasami pamiętam
Ciemność mojej przeszłości
Przywracając te wspomnienia
Żałuję że nie miałem
Czasami myślę by sobie odpuścić
I nigdy nie spoglądać w tył
I nigdy nie postępować w przód by
Nigdy nie było przeszłości

Tylko oczyścić to na boku
Całą wewnętrzną bezradność
Udawanie że nie czuję się nie na miejscu
Jest o tyle prostsze od zmiany

Łatwiej jest uciekać
Zastępując ten ból czymś paraliżującym
Jest o tyle łatwiej iść
Niż samotnie stawić tu czoło temu bólowi