Blackout

Samotnie tkwię na pościelonym przez ciebie łóżku
Z tym przytłaczającym uczuciem
Przejrzałem wszystkie wypowiedziane przez ciebie słowa
I wszystkie twoje tajemnice
Masz je wypisane na czole
Te wszystkie kłamstwa, jakże one ranią
Ciągle ci mało; tylko bierzesz,
i bierzesz i bierzesz i nigdy nie mówisz ~

Nie! Ale musi to do ciebie dotrzeć
A ty uciekasz od problemu, po prostu uciekasz
Nie! Nigdy tego nie pojmiesz
Bo uciekasz
I zamiatasz pod dywan
Wszystkie palące problemy

Mówisz, że to nie twoja wina
Przyrzekasz, że jestem w błędzie
Powiedziałaś, że to nie tak, jak wygląda
Bez żadnej skruchy za niszczone zaufanie
Uciekasz i chwilę później znów upadasz
Już się dusisz w tym chaosie, który powodujesz
Ciągle ci mało; tylko bierzesz,
i bierzesz i bierzesz i bierzesz i bierzesz
Do cholery -
Czy ty mnie w ogóle słuchasz?!

Nie! Ale musi to do ciebie dotrzeć
A ty uciekasz od problemu, po prostu uciekasz
Nie! Nigdy tego nie pojmiesz
Bo uciekasz, po prostu uciekasz
Nie! Ale musi to do ciebie dotrzeć
A ty uciekasz od problemu, po prostu uciekasz
Nie! Nigdy tego nie pojmiesz
Bo uciekasz
I zamiatasz pod dywan
Wszystkie palące problemy

Powoli opadając, gdy kolory wypełniają światło
Spoglądamy w górę, w pola białe, niczym papier
I unosząc się wzwyż, mijasz nas w obłoku nocy
W rozpościerającą się wizję przyszłości i przeszłość wartą zapomnienia
Więc zejdź tu, znacznie niżej
Już czekamy, by zebrać znajome ci rzeczy
Zejdź tu, znacznie niżej
Już czekamy, by zebrać to, co porzuciłaś

Zejdź tu
Oh