Rob Bourdon
Od małego mieszkał w swoim rodzinnym mieście - Calabasas. W swego rodzaju dziurze, jak można by stwierdzić, jeżeli spojrzymy na to, że dopiero po przeprowadzce do Agoury jego życie nabrało pełni. Rob uczęszczał tam do Agoura High School wraz z Mike'm i Brad'em, aczkolwiek Brad'a poznał jako pierwszego.
Pierwsze kroki
Wspólne zainteresowania złączyły jak widać losy, otóż ... już gdy miał 13 lat należał do zespołu Relative Degree (założonego m.in przez niego oraz Brad'a Delsona), który grał rockowe kawałki (głównie covery znanych utworów, w tym np. "Smells Like Teen Spirit" Nirvany) z domieszką rap i funk. Napisali łącznie 12 własnych piosenek z tym jednym celem, by móc zagrać koncert w słynnym (Hollywoodzkim) klubie "Roxy". Długo się przygotowywali, zagrali owy koncert i po pewnym czasie rozpadli się.
Czasy high school
W w/w high school również pociągały go "funkowe brzmienia". Wymienia tutaj głównie James'a Brown'a, Tower of Power i Sly and the Family Stone. Skupiał się jednak na swoim instrumencie, perkusji. Rob zaczął grywać na niej kiedy był w 3-ej czy 4-ej klasie szkoły podstawowej. Zdecydował się na to po koncercie zespołu Aerosmith. Właściwie, to jego matka Patty zna i znała Joey'a Kramera (perkusista Aerosmith) co umożliwiło mu wejście backstage aby obejrzeć *wszystko* z tej backstage'owej perspektywy :)
Sukcesywnie uczył się przynajmniej podstawowej gry na przeróżnych instrumentach. Gdyby miał wybrać swój ulubiony instrument, inny od perkusji, to wybrałby pianino, na którym w wolnych chwilach gra często i gęsto. W dzieciństwie chodził na lekcje nauki gry, ale przyznaje, że był wtedy zmuszany przez rodziców. Gdy akurat nie gra na pianinie - surfuje. Bynajmniej nie po internecie.
Nieustannie dąży do doskonalenia swoich umiejętności muzycznych - potrafi przesiedzieć nawet 10 godzin bez przerwy nad perkusją tylko po to, by nauczyć się grać partię, która jeszcze mu nie wychodzi. W podobny sposób przygotowywał się do nagrywania płyty Meteora, czego efekty były widoczne w studiu - na partie Rob'a potrzebowano najmniej czasu, gdyż popełniał on najmniej błędów. Ale Rob na tym nie poprzestał. Wciąż trenuje wiele godzin dziennie i nadal czyni to z tą samą pasją, która spowodowała, że w ogóle zasiadł do tego instrumentu.
Jako istotne do wykonywania porządnej "perkusyjnej" roboty uznaje swoje specjalne buty - mają one wyjątkowo cienką podeszwę, tak aby mógł on dokładnie wyczuć tzw. perkusyjne pedały. Za równie ważny (przynajmniej podczas nagrywania i treningu) uznaje on program Pro Tools, który pomaga mu dopracowywać fragmenty perkusyjne w każdym, choćby i najmniejszym, szczególe. Tak zespół (Linkin Park) jak i producent krążków Meteora oraz Hybrid Theory - Don Gilmore - podziwiają Rob'a za to, że jest taki samokrytyczny i bezustannie dąży do perfekcji. Nie potrafią jednak zrozumieć, dlaczego Rob jest zakochany w swojej perkusji tak bardzo, że miewa nawet sny o niej :)