Chester Bennington
Można spekulować czy ze swoim spokojnym nastawieniem i dojrzałym spojrzeniem na otaczający go świat Chester Bennington był prawdziwą gwiazdą rocka. Fakt faktem, przeżył on bardzo dużo rzeczy w swoim dzieciństwie, a z całą pewnością nie były to tylko przeżycia radosne. Miał ojca alkoholika (pracował jako policjant) - nietrudno było wywnioskować, jaki wpływ miało to na dzieciństwo małego Chestera. Co gorsza, jego rodzice rozwiedli się krótko po tym gdy skończył on 11 rok życia. Równie traumatyczny wpływ na jego życie miał fakt, iż był wykorzystywany seksualnie. Nigdy nie ujawnił kto jest za to odpowiedzialny - powiedział jednak, że nie był to nikt dorosły, a sytuacja, w której dzieci wykorzystywały dzieci. Trwało to aż 5 lat. Chester aktywnie udzielał się dla organizacji CAPP, która za zadanie postawiła sobie wsparcie dla chłopców, którzy znaleźli się w podobnych sytuacjach jak on wtedy.
Miał starszego brata Brian'a oraz dwie siostry. W rzeczywistości jednak były to dzieci z poprzednich małżeństw jego rodziców. Sam Chaz uważał to za interesującą sprawę, czyli posiadanie rodzeństwa, które było mu tak bliskie, a zarazem tak bardzo do niej niepodobne.
Wyżej wspomniany rozwód doprowadził Chestera na granice jego wytrzymałości. Szukał ucieczki od rzeczywistości i stał się zupełnie obojętny wobec świata. Ten okres właśnie należał do najmroczniejszych w jego życiu. Z grzecznego ucznia, tradycyjnego młodego Amerykanina, stał się bowiem narkomanem. Gdy miał 14 lat, jak sam potwierdzał, zażywał już najcięższe z dostępnych narkotyków. Kokaina, meskalina ... nie wybierał. Ważne było tylko to, że zapominał o samym sobie. Na szczęście muzyka, którą fascynował się od samego początku, pomogła mu wyjść z nałogu i rozpocząć życie od nowa.
A, jak wszyscy dobrze wiemy, jego życie bardzo mocno wiązało się z muzyką. Mając zaledwie dwa lata, kiedy jeszcze nie potrafił mówić - biegał po domu i nucił do piosenek, które słyszał w radiu i telewizji. Jego brat, widząc zamiłowanie małego Chestera do najróżniejszych brzmień, nauczył go śpiewać piosenkę "Hot Blooded" zespołu Foreigner, zanim w ogóle potrafił mówić. Gdy Chaz dorastał, zagłębiał się coraz bardziej w świat muzyki, aż w końcu trafił na Depeche Mode - jego młodzieńczą fascynację. Twierdził, że jego największym marzeniem było wówczas zostać 5-tym członkiem tego zespołu. W pewnym wywiadzie powiedział, że największy wpływ na jego karierę mieli Stone Temple Pilots, natomiast pierwszy album, który zrobił na nim równie wielkie wrażenie, został nagrany przez zespół Misfits.
Mimo iż jego pierwszym instrumentem było pianino (i to od niego zaczął swoją przygodę z tworzeniem własnych piosenek), postanowił, że nigdy nie będzie się rozstawał z jego gitarą (wciąż uważał, że nikomu jej nie odda). W wieku 13 lat zaczął profesjonalnie ćwiczyć swój śpiew, ponieważ widział w tym dobrą rozrywkę, ale też możliwą przyszłość. Ćwiczył aż do bólu... Jak było słychać, cała ta ciężka praca nie poszła na marne — miał cudowny, uspokajający głos, a gdy sytuacja tego wymagała, swoim krzykiem potrafił poskromić całe stadiony.
Warto było dodać, że mając ok. 10-14 lat słuchał hip-hopu. Słuchał między innymi takich formacji jak Sugarhill Gang czy Slick Rick.. Zrobił więc pewnego rodzaju skok po gatunkach muzycznych. Dopiero później wkroczył w świat punk rocka i tak się zaczęło.
Chester jeszcze jako nastolatek występował w zespole Sean Dowdell and His Friends, w którym był wokalistą. Jedyną pozostałością po zespole były trzy nagrania - Painted Pictures, Kill the Flies oraz God's Afraid. Sean Dowdell działał później również w Grey Daze. Pierwszym właściwym zespołem w którym występował Chaz był właśnie wspomniany przed momentem Grey Daze, w którym śpiewał od roku 1993. Chaz został przedstawiony Linkin Park przez współpracującego z Grey Daze - Scotta Harringtona (więcej o tym trochę niżej).
Wolny czas umilała mu para irytujących zwierząt, które wg. własnych wypowiedzi, kocha tak samo jak swoją rodzinę.
Kiedy był w trasie, potrzebował zestawu bagaży, które miał w szafie. Musiał mieć buty, bieliznę, mnóstwo skarpet i slipów na każdy koncert. Ponadto, kiedy przechodził przez wykrywacz metali na lotnisku, musiał zdjąć swoje metalowe naszyjniki, kolce, bransolety, itp., umieszczał je także w walizce (aby ułatwić kontrolę). Zawsze miał gotowe zestawy ciuchów i odpowiednio dobrane do nich buty.
Chester miał kilka tatuaży: jeden na łydce przedstawiający żołnierza z okładki Hybrid Theory, czerwono-niebieskie płomienie na obu rękach, japońskie karpie na lewym i na prawym ramieniu i jeszcze wiele innych ... Twierdził, że tatuaże łączyły ze sobą ból i przyjemność i dawały wyraz duszy człowieka.
Uczęszczał do Greenway High School, ale został przeniesiony i ukończył szkołę średnią w Washington High School w 1994r.
Jak Chester dostał się do Linkin Park?
Powinniście wiedzieć, że prawie wszyscy członkowie Linkin Park są niejako znajomymi, kumplami z lat nauki. Wspólne zainteresowania i umiejętności poznali zatem drogą naturalną, z biegiem czasu. Gdy powstał zespół, drugim wokalistą był Mark Wakefield. Ten jednak po pewnym czasie odszedł, by zająć się inną karierą - nastąpiły więc ciężkie chwile i członkowie zespołu zaczęli poszukiwania nowego wokalisty. Przedstawili swój problem "kilku starym znajomym" z których wyłonił się przede wszystkim Scott Harrington. Ten bowiem - znał zarówno LP (wtedy jeszcze Xero) jak i Chestera, gdy ten działał jeszcze w Grey Daze.
Reszta przyszła sama - Mike wysłał do Chester'a kasety z nagraniami Xero i poprosił by Chaz dograł do nich swoje partie. Chester rzucił wszystko (a były to jego własne urodziny) i popędził do studia nagrań. Po ok. 3 godzinach oddzwonił do Mike'a. Zespół wyraźnie zachwycony, zaprosił Chaz'a do współpracy. Ten - ruszył praktycznie bez pieniędzy, na pierwsze spotkanie do Los Angeles. Tak się zaczęła jego przygoda z zespołem.
Aukcja samochodu
Chester oddał swego Hyundai'a (rocznik 1998) na aukcję organizowaną w Ebay'u. Do samochodu Chester dołączył 4 bilety na koncert Linkin Park (razem z możliwością wejścia "backstage") i spotkanie z właścicielem samochodu. Samochód został sprzedany za 15000 dolarów. Całkowity dochód ze sprzedaży miał wesprzeć konto fundacji Take me home (pol. tłum. Zabierz mnie do domu), która pomaga bezdomnym zwierzętom.
Solowa kariera
W trakcie "kreatywnej przerwy" zespołu po wydaniu krążka Meteora, Chester zabrał się za nagrywanie własnego albumu. Pomagali mu w tym Ryan Shuck i Amir Derakh z zespołu Orgy oraz Julien-K, z którymi grał również pod nazwą Bucket of Weenies (m.in. na imprezie z okazji 10-lecia Club Tatoo w 2005 roku). Tak samo jak Shinoda, Bennington nie podpisał swojej płyty własnym nazwiskiem, lecz nadał projektowi nazwę - Snow White Tan (Śnieżnobiała Opalenizna). W tej chwili cały materiał jest już nagrany i czeka na stosowny moment, w którym można by go pokazać światu.
Śmierć
20 lipca 2017r. w wieku 41 lat, Chester Bennington został znaleziony martwy w swoim domu w Palos Verdes Estates w Kalifornii. Przyczyną śmierci było powieszenie, a sposób śmierci oficjalnie zakwalifikowano jako samobójstwo. Ustalenie to potwierdziło biuro koronera hrabstwa Los Angeles. Wstępne doniesienia informowały, że w pomieszczeniu znaleziono alkohol. Nie oznacza to jednak, że można na tej podstawie jednoznacznie wyjaśnić przyczyny jego śmierci. Nie ma podstaw, by wskazać jedną konkretną przyczynę psychologiczną. Publicznie dostępne informacje nie pozwalają wiarygodnie odtworzyć wszystkich okoliczności ani stanu emocjonalnego Chestera w ostatnich godzinach życia.