Kenji

Mój ojciec przyjechał z Japonii w 1905
Miał 15 lat, kiedy imigrował z Japonii
On, on... pracował, aż był w stanie kupić tą działkę
I wybudować sklep

Pozwólcie, że opowiem wam historię w formie wyobrażenia,
Nie wiem czemu chcę wam to opowiedzieć, ale wiem co to oznacza,
Zamknijcie oczy i wyobraźcie sobie scenę,
Jak wam przedstawiłem, była II Wojna Światowa,
Kiedy obudził się mężczyzna imieniem Kenji,
Ken nie był żołnierzem,
Był tylko człowiekiem z rodziną, prowadzącym sklep w LA,
Tego dnia wygrzebał się z łóżka, jak to zwykle robił,
Jajka na bekonie z żoną i dziećmi,
Mieszkał na drugim piętrze sklepu, który prowadził,
Przeniósł się do LA z Japonii,
Nazywali go "imigrantem",
W Japonii byłby nazywany "Iisei",
Co oznacza "Pierwsze Pokolenie w Stanach Zjednoczonych",
Kiedy wszyscy bali się Niemców, bali się Japońców,
Ale najbardziej bali się atak na własny kraj,
I tamtego ranka, kiedy Ken wyszedł na wycieraczkę,
Ściemniało mu przed oczami, bo
Dokładnie tam, na pierwszej stronie
Trzy tygodnie przed 1942,
"Zbombardowano Pearl Harbour, Nadchodzą Japońce",
Zdjęcia uciekających i ginących żołnierzy,
Ken wiedział do czego to doprowadzi,
Tak jak przewidywał, Prezydent ogłosił,
"Źli Japończycy w naszym kraju zostaną odizolowani",
Dali Ken'owi parę dni
Żeby spakował cały swój dobytek w dwie torby,
Tylko dwie torby, nie mógł nawet zmieścić swoich ubrań,
Niektórzy nie mieli nawet walizki, w którą mogliby się spakować,
Więc dostali tylko dwa worki na śmieci,
Kiedy dzieci zapytały mamę "Gdzie idziemy?",
Nikt nawet nie wiedział co im odpowiedzieć,
Ken nie chciał kłamać, powiedział "USA szukają szpiegów,
Więc musimy mieszkać w miejscu zwanym Mandinar,
Gdzie jest wielu Japończyków",
Przestań, nie patrz na strzelca,
Nie chcesz chyba, żeby żołnierz zaczął się zastanawiać,
Czy uciekniesz, czy nie,
Bo jeśli będziesz uciekał, dostaniesz kulkę,
Więc nie próbuj nawet o tym myśleć,
Spróbuj o tym nie myśleć; Jesteśmy tak ściśnięci,
Kiedyś wyjdziemy, kiedyś, kiedyś.

Jak tylko wybuchła wojna
Przyszli wojskowi i po prostu powiedzieli
"Musicie iść"
"Wszyscy Japończycy muszą iść"
Zabrali pana Lee
Ludzie nie rozumieli
Dlaczego musieli zabrać jego?
Przecież jest niewinnym robotnikiem

Więc teraz są w mieście, otoczeni przez żołnierzy,
Którzy dzień i noc ich obserwują,
Z wież strażniczych na murach,
Ken w ogóle nie mógł ich nienawidzić;
Oni po prostu wykonywali zadanie i
Nie starał się robić problemów,
Miał mały ogród z warzywami i owocami które,
Dawał żołnierzom w koszu uplecionym przez żonę,
Ale skrycie pragnął uratować życie swojej rodziny,
Jęcy wojenni we własnym, cholernym kraju,
Za co?
Czas mijał w więziennym mieście,
Zastanawiał się, czy to przeżyje, jeśli i kiedy będą wolni,
Jedynym wyjściem było wstąpienie do armii
I nagle, niektórzy mężczyźni odeszli do armii, zaciągnęli się,
A skończyli lecąc z bombą nad Japonię,
Ten 15-stokilotonowy wybuch dosyć szybko zakończył wojnę,
Dwa miasta zostały rozniesione w pył; koniec wojny przyszedł szybko,
Ken wyszedł, z dużą nadzieją na normalne życie z żoną i dziećmi,
Ale kiedy wrócili do swojego domu,
Poczuli się tak samotni przez to, co zobaczyli,
Ci ludzie zdemolowali każdy pokój,
Wybili okna i wywarzyli drzwi,
Napisane na ścianach i podłodze,
"Japońce nie są już tu mile widziani."
A Kenji upuścił torby i po prostu stał na zewnątrz,
Popatrzył bez słowa na swoją żonę,
Ona spojrzała na niego i otarła łzy,
I powiedziała "Kiedyś będzie dobrze, kiedyś",
Imiona zostały zmienione, ale historia jest prawdziwa,
Moja rodzina została zamknięta w '42,
Moja rodzina była tam w tych mrocznych i mglistych czasach,
A oni nazywali to obozem dla internowanych.

Kiedy wróciliśmy z obozu, na początku... uhh
Było... bardzo... bardzo źle

Pamiętam, kiedy mój mąż powiedział
"Czy zostaniemu tu do końca?"
Później mój mąż umarł, zanim zlikwidowano obóz.